Blog

Uit gekookt

Geschreven op zondag 12 februari 2017

Een Amerikaan, een Duitse, ik en een dronken echtgenoot. De ingrediënten voor een goed verhaal.

We zitten nog in Turkije en maken prachtige, lange (klim)wandelingen. Het verschil is dat ik het klimmen noem en Erroll noemt het wandelen. Toch heel veel bijzondere dingen gezien tijdens deze "klimmelingen".

Bijvoorbeeld een boom, volgehangen met briefjes, waarin wensen staan vermeld. Een wensboom dus. 

een andere boom volgehangen met Nazar,s. Dit zijn amuletten in de vorm van een oog en volgens een oud geloof zou deze je moeten beschermen tegen het "boze oog". Volgens datzelfde geloof hebben mensen met helderblauwe ogen een ongelukbrengende blik. Deze mensen kunnen maar beter zorgen dat ze zo'n amulet bij zich dragen om het boze oog äf te wenden". Je komt die amuletten overal tegen. Als sleutelhanger, boven ingangen, in auto's en dus zelfs in bomen. Er wordt beweerd dat wanneer een amulet stuk gaat, hij zijn werk heeft gedaan en ervoor heeft gezorgd dat een boos oog is afgewend. Het kapotte amulet wordt dan onmiddelijk vervangen.

In Göreme gingen we vaak naar Cafe Safak,   www.cafesafak.weebly.com   waar ze de allerlekkerste koffie schonken. We zaten dan gewoon buiten op een kruk op de stoep voor een soort bar onze koffie te drinken. Op een keer zag ik een A-viertje liggen op de bar, waarop stand dat je kookles kon krijgen bij "Mum" thuis in haar grotkeuken. Dat zag ik wel zitten. Erroll wilde nog een lange klimmeling doen waar ik niet veel zin in had, want mijn knieën begonnen pijn te doen en hadden rust nodig. Op deze manier deden we allebei iets dat we graag wilden.

Vol goede zin wandelde ik die dag naar Mum's huis voor de kookles. Onderweg sloten een Amerikaan en een Duitse zich bij mij aan en gedrieën kwamen we bij Mum in haar grotkeuken. Ze had hulp van haar nichtje, gelukkig maar, want mum sprak geen woord over de grens. Alleen yes en no ging nog net. Maar haar jonge nichtje vertaalde en sprak goed Engels. De duitse leerling, een jonge, avontuurlijk ingestelde vrouw, sprak ook redelijk goed Turks. Ze vertelde, de onderlinge communicatie verliep in het Engels, dat ze veel reisde en overal waar ze kwam de taal leerde. Oh, dacht ik, je bent een Duitse, dat ligt vlak bij Nederland, dus die taal zal ook geen probleem voor je zijn...... Dus toch! En op mijn vraag, waarom ze geen moeite had gedaan om Nederlands te leren, zei ze, dat ze zich de moeite kon besparen, omdat de Nederlanders over het algemeen ook wel Duits en Engels spraken, dus was er geen noodzaak. Hm... Gemengde gevoelens daarover, maar goed, het gaat om het koken. Mum had, samen met haar nichtje alles al klaar gezet voor de kookles. Het kwam erop neer dat we een paar gerechten gingen klaarmaken, nou ja, zij gingen ze klaarmaken en wij gingen kijken, vragen stellen en alles noteren om het later thuis zelf te kunnen maken.

Het menu was; Linzensoep, gevulde wijnbladeren en een gerecht met aubergines. De naam ervan ben ik vergeten, want ik hou niet van die dingen en heb ook nooit de moeite genomen het thuis klaar te maken. Het lekkerst vond ik de soep. 

Even een paar foto's om een juiste indruk te krijgen.

Halverwege de les kwam er een meneer binnenlopen, niet zo vast ter been en hij liep regelrecht..... ongeveer... naar mum. Hij zei iets tegen haar en wachtte op een reactie van haar. Ze keek hem aan met stijf dichtgeknepen lippen, schudde haar hoofd en legde beide handen op de zak van haar schort. Daarna keerde ze hem de rug toe en ging verder met haar werk. De man wachtte nog even, maar ze negeerde hem compleet, waarna hij mopperend (dat neem ik tenminste aan) wegging. Wat was hier zojuist gebeurd? Wij leerlingen keken elkaar schouderophalend aan. Mum en haar nichtje stonden zachtjes tegen elkaar te praten en toen ze uitgepraat waren richtte het nichtje zich tot ons en vertelde wat er aan de hand was. De man die we net weg hadden zien gaan, was de man van mum en hij was aan drank verslaafd. In het verleden had hij al het geld dat mum verdiende uitgegeven aan drank. Dit waren moeilijke tijden voor het gezin, die maar met moeite rond kon komen daardoor. Mum had er nu lering uitgehaald en waakte zelf over het geld. Haar man kreeg niets mee.

Niets...... Even later kwam meneer weer terug en deze keer was hij vastberaden en vasthoudend. Al pratend volgde hij zijn vrouw op de voet door de keuken. Ze kon geen kant op, hij stond haar overal in de weg en bleef praten tot..... Ze stil stond, zich naar hem omdraaide en hem strak aankeek. Vervolgens haalde ze wat geld uit haar schort en met duidelijke tegenzin gaf ze dat aan haar man. Hij had zijn zin en was als een kind zo blij. Een lach brak door op zijn gezicht en vrolijk ging hij er vandoor. Iedereen hield wijselijk zijn mond en de les ging door alsof er niets was gebeurd.

Tegen de tijd dat het eten klaar was en de tafel gedekt om gezamenlijk het gemaakte op te eten, druppelden er wat meer familieleden binnen om mee te eten.

 Tot slot het recept voor linzensoep;

Benodigdheden voor 4 personen;

Genoeg olie om de bodem van de pan mee te bedekken.

1 kleine ui, fijngesneden

1/2 aardappel, geraspt met schil en al

1/2 winterwortel, geraspt

1 el tomatenpuree

1 el gedroogde munt

1 thl chilivlokken

1 thl zout

1 bouillonblokje (vlees, kip of groente)

1 kop (rode) linzen

5 koppen kokend water (1 deel linzen, 5 delen water)

Bereiden:

Doe de olie in de pan en zet op middelhoog vuur.

De ui hierin glazig fruiten.

Voeg nu de overige ingrediënten toe en roer alles goed door elkaar.

Linzen en water met bouillonblokje toevoegen.

Goed roeren en met deksel op de pan ongeveer 40 minuten laten sudderen.

Nu nog even met de staafmixer erdoor en smullen maar.

Delen op Facebook Delen op WhatsApp

Terug naar het blog