Blog

Dagboek van een vergeetachtige

Geschreven op zondag 26 februari 2017

Hallo, mijn naam is Fernando en ik woon in Bergen met mijn vader, moeder en broer. Volgens mijn moeder ben ik heel erg vergeetachtig, maar zelf vind ik dat het best wel meevalt. Oordeel zelf maar........

1992

Ik begin nu pas te schrijven, maar dat wil niet zeggen dat die "vergeetachtigheid" van mij nu pas is begonnen. Maar nu ik naar de brugklas ben gegaan is er al zoveel gebeurd, dat het mijn moeder wel leuk leek (voor later of zo) om al mijn capriolen op te schrijven.

Goed.... laten we beginnen met de schooltas. Nu zul je denken, simpel, gewoon zo'n degelijke leren schooltas en klaar is Kees..... eh .. Fernando! Mis! Kijk, het mag Nelson dan niet uitmaken, maar ik ben Nelson niet en mij maakt het dus wel uit. Dat betekent, niet zo'n degelijke schooltas waar tegenwoordig niemand (achteraf bleken het er toch nog vrij veel te zijn) meer mee loopt. Ik heb net zolang gepraat tot ik mijn ouders zo ver had dat ze een mooie tas (met kunststof sluitingen) voor me kochten. Volgens hen was ie wel gauw kapot. Tuurlijk niet!!!

Volgens mij zijn ze een beetje helderziend of zo, want inderdaad. Ik was nog maar twee dagen naar school geweest of de eerste sluiting was al stuk. Maar..... niet getreurd. Een riem van mijn vader om de tas en hij is weer afgesloten.

Een paar dagen later kwam ik thuis met een lekke fietsband (dacht ik), maar mijn vader zei dat hij niet lek was, maar dat de band uit de velg was gelopen, of zo. En de velg was ook hier en daar een beetje gedeukt. Hoe ik dacht dat dat kwam, vroeg mijn vader. Weet ik veel, ik ros .... rij ... altijd heel voorzichtig de stoep op.

De volgende dag moest ik mijn moeder vertellen dat ik ergens bang voor was. "En waar ben jij dan bang voor?", vroeg ze. "Nou, zei ik, "Ik ben bang dat ik de sleutel van mijn schoolkluisje in het fietsenhok heb laten liggen en dat ik hem nu kwijt ben." Ze werd niet eens boos, maar stuurde me wel terug naar school om hem weer uit dat fietsenhok op te halen. Snel fietste ik naar school, maar helaas, de sleutel kon ik niet vinden. Ik was er dus terecht bang voor geweest. Thuisgekomen met die mededeling was m'n vader behoorlijk pissig, had ik niet verwacht.

Afijn, de volgende dag, toen ik met mijn vriendjes naar school in Alkmaar toe fietste, vertelde ik ze wat er was gebeurd. We zetten onze fietsen in het rek en laat Tiono nou plotseling mijn sleutel ergens in een hoekje zien liggen. Soms ben ik toch een echte bofkont.

Om het te vieren besloot ik om één gymschoen om te wisselen voor zo'n zelfde, maar dan een paar maten kleiner. Leuk. Dan heeft mijn moeder weer wat om te kunnen zuchten. Het gevolg was trouwens wel dat ik naar voetbal die andere twee verschillende maten aan moest. Dat heb ik na het weekend maar weer snel omgewisseld.

Maar toen heb ik mijn riem, of eigenlijk die van mijn vader, op school laten liggen. Ik besloot om de klap in tweeën uit te delen. Dus heb ik maandag gezegd dat ik de riem in mijn kluis had laten liggen.

Dinsdag had ik de eerste twee uur gym, dat vind ik leuk. Maar ik dacht er even niet aan dat we niet eerst naar school gingen, maar regelrecht naar het veld. Dus mijn gymspullen kon ik niet uit de kluis halen en andere spullen, bedacht ik mij onderweg, was ik vergeten van huis mee te nemen. Pech voor mij, want ik mocht niet mee gymmen.

Woensdag heb ik het nieuws van de leren riem van mijn vader verteld. Dat ik hem kwijt ben dus. Ja, je moet onheil wel een beetje gelijk over de dagen verdelen .... vind ik. Mijn moeder vraagt zich al af, met lichte wanhoop, wat er morgen weer zal zijn. Ik ook, want het overkomt mij ook alleen maar, ik kan er toch niets aan doen?

Ik vergat nog even te vertellen dat ik vanmorgen trouw om tien voor acht bij het kruispunt stond te wachten en me afvroeg waar de jongens met wie ik meefiets bleven, tot ik mij ineens herinnerde dat we het eerste uur vrij hadden. Dom!

Dat ik een keer mijn gymshirt vergeten ben en mijn regenpak op school had laten liggen met als gevolg dat ik de volgende dag door de stromende regen, zonder bescherming, naar school moest fietsen, vergeten we maar voor het gemak.

Het leven is niet altijd gemakkelijk voor een vergeetachtige.

                                                                             ---------------------------------------------

Voor een goed geheugen schijn je foliumzuur nodig te hebben. En dat zit onder andere in sla, broccoli, bietjes, erwten, linzen, aardappelen en nog veel meer. Kijk maar op www.gezondheidsnet.nl

Inmiddels meer dan 20 jaar verder zou ik hem een menu kunnen voorzetten, rekening houdend met alle stoffen die goed zijn voor het geheugen zoals bijvoorbeeld vitamine B, Calcium en antioxidanten.

Dit zou dan het menu kunnen zijn;

Gegrilde rode biet met zachte kaas en sinaasappel

Tomatenconsommé

Longhaas met kokkels en snijbiet

Aardbeien in eigen jus met yoghurtsorbetijs

En daarbij zou Errol een Riesling AOC uit Epfig en een Amido uit Lirac schenken.

Lekker eten met familie en/of vrienden en tegelijkertijd zorgen voor je geheugen door te letten op wat je eet. Ach... kan het nog mooier?

Delen op Facebook Delen op WhatsApp

Terug naar het blog