Blog

Inbraakalarm

Geschreven op zaterdag 7 oktober 2017

Hoe voel jij je, wanneer je de oorzaak bent van het afgaan van een alarm?

Zoals jullie uit de blog "Diefstal in Toscane" kunnen hebben begrepen, zijn wij liefhebbers van kamperen. Lekker vrij, gaan en staan waar en wanneer je wilt, want bespreken doen we niet. Wel het luxe kamperen moet ik bekennen, want in zo'n kleine keuken, voel ik geen behoefte om te koken. Dus uit eten of barbecuen is de standaard.

Als het niet bevalt of het weer staat ons niet aan, dan kunnen we zonder problemen onze plannen wijzigen.

Nu combineren we de kampeervakantie ook altijd met het aanvullen van onze voorraad wijn. Daarvoor hebben we een paar vaste adressen, maar we zijn ook altijd op zoek naar nieuwe adressen en smaken.  Frankrijk is een synoniem voor Wijnland in Erroll's beleving, dus meestal gaat de reis daar naartoe. Ook die keer ..... toen we een alarm triggerden. 

We begonnen de reis in Beaune op de camping municipal (gemeentecamping) . Daar worden de Bourgondische wijnen geschonken. Niet persé op de camping hoor, maar in die streek. Stevige, volle smaken, waar we op een terrasje of gewoon bij de caravan van genieten.

In winkels kun je (meestal) geen wijnen proeven. We hadden die keer een, volgens Erroll, lekker wijntje ontdekt voor een "redelijke" prijs. Om er helemaal zeker van te zijn, kochten we één fles en namen die mee terug naar de caravan. We konden niet wachten om te proeven, dus daar aangekomen maakten we de fles open en schonken onszelf een glas in.

Op een stoeltje in de zon, voetjes omhoog en dan maar proeven.

Wat kan het leven simpel en fijn zijn.

Daar was de buurman op de camping het niet mee eens. Hoe we het in ons hoofd haalden om drie uur 's middags al aan de alcohol te zitten. We hebben er maar niet op gereageerd. Ieder zijn meug. Hoewel we stiekem dachten dat hij misschien wel jaloers was.

Misschien wilde hij dat ook wel, maar mocht hij dat niet van moeder de vrouw. Dus uiteindelijk hadden we eigenlijk meer medelijden met hem.

Maar goed, het wijntje beviel ons wel, dus hebben we er voor we verder trokken met de caravan, nog een paar flessen van gekocht.

Omdat we ook in Belville een adres hebben van een wijnmakerij, gingen we op een camping in de buurt staan. Dat werd Fleurie. Op de website zie je op de pagina "Wie zijn wij" een foto van Fleurie en haar wijnvelden.

De wijnmakerij, Ferraud, maakt verschillende wijnen en dan vooral Beaujolais. Deze wijnen krijgen de namen mee van de plaatsen waar de druiven zijn geplukt.

Zoals Fleurie, waar we op een camping zaten, en allerlei omliggende plaatsen zoals Juliénas,  Mâcon of San Veran. Dit zijn wat meer de fruitige wijnen. Makkelijk drinkbaar, een soort allemansvriend.

 

We hadden geleerd van een vorige keer.

Toen kochten we op de heenweg wijn en namen dat mee op onze verdere reis. Maar wijn kan niet zo goed tegen warmte en het was die zomer erg warm waar wij naartoe gingen. Meer dan dertig graden.

En dat niet zomaar één dag, maar bijna de hele vakantie. Erroll had het niet meer en zocht naar koele plekken om de wijn te "stallen". Buiten, onder de caravan, daar waar de zon niet bij kwam. En iedere keer met een thermometer de temperatuur checken in de hoop dat die op draagbare hoogte bleef. Normaal zijn we blij met mooi weer, maar deze keer had het iets minder mogen zijn. Door de zorgen om de wijn, heeft Erroll minder genoten van de vakantie dan hij had gewild. Het heeft ons toen wel een paar flessen wijn gekost die het niet hadden overleefd. Dit zou ons niet meer gebeuren hadden we ons voorgenomen.

Dus gingen we deze keer naar Ferraud om te proeven en een keuze te maken.

De wijn zouden we dan op de terugweg naar huis ophalen.

Zo gezegd, zo gedaan. We hadden onze bestelling gedaan en afgesproken dat we dit op de terugweg zouden ophalen. Geen probleem.

Tot het zover was dan. We gingen iets eerder naar huis dan in eerste instantie de bedoeling was en wilden dus ook eerder de wijn halen. Gelukkig hadden we het telefoonnummer van meneer Ferraud en belden hem op om de nieuwe afhaaldatum te regelen.

Het was wel op een zaterdag. En op zaterdag zijn ze meestal of dicht of alleen 's morgens open.

Maar het zou voor ons klaarstaan werd ons verzekerd. Betaald hadden we al, het ging alleen om het afhalen.

Met de caravan achter de auto gingen we de dozen wijn ophalen om daarna gelijk door te gaan

naar Beaune, als laatste halte voor we naar huis reden.

Waar we al bang voor waren, gebeurde. Ze waren gesloten. We konden wel het terrein opkomen, maar de deuren waren gesloten en niemand reageerde op de bel. Erroll probeerde Ferraud te bellen, maar dat wilde deze keer niet lukken.

Wat nu? Zonder onze wijnen vertrekken? Ik dacht het niet. Weer terug naar de camping en een paar dagen langer blijven om na het weekend weer terug te gaan? Liever niet.

We liepen rond op het terrein, probeerden deuren en hoopten iemand tegen te komen.

Een deur gaf mee en ik deed hem open, maar op hetzelfde moment ging er een luid alarm af.

Betrapt, trok ik snel de deur dicht. Niet dat het van invloed was op het alarm. Helaas.

In onze fantasie zagen we de politie arriveren en ons als inbrekers arresteren. Mijn fantasie ging nog verder. Aangezien mijn kennis van de Franse taal miniem is, zag ik mij zelfs al achter de tralies.

Er gauw vandoor gaan wilden we ook niet. Tenslotte hadden we, behalve een deur geopend, niets verkeerd gedaan.

Het gekke was dat er niemand kwam kijken wat er aan de hand was. Midden in het dorp zit deze Ferraud, maar de buren of voorbijgangers, niemand leek nieuwsgierig. Toen na verloop van tijd het alarm er de brui aan gaf en dit niet werd vervangen door politiesirenes voelde ik me weer wat rustiger worden.

En op dat moment zagen we het. Een pallet met iets erop dat was afgedekt met een stuk plastik, stond redelijk in het zicht, maar wij hadden daar al die tijd met onze rug naartoe gestaan.

Toen we het plastik optilden zagen we daar onze dozen wijn staan, met een briefje erop, zodat we zeker wisten dat we ze met een gerust hart in de auto konden zetten.

En ook het heen en weer lopen met dozen wijn vanaf het terrein van een gesloten wijnhandel leverde geen nieuwsgierige blikken op.

We vroegen ons toen wel af of dat alarm misschien te vaak was afgegaan als loos alarm. Dat zou het gebrek aan belangstelling voor ons wel verklaard hebben.

Blij met onze "buit" vertrokken we naar Beaune, voor de laatste overnachting. En dan naar Noord Holland, Alkmaar, thuis!

Hier hoort uiteraard een Frans recept bij en wat is er nu meer Frans dan Escargots?  Omdat ik zelf niet van slakken houd heb ik die vervangen door champignons. Haha. Maar voel je vrij om er echte slakken voor te gebruiken.

Champignons à l`escargots

Voorgerecht

Ingrediënten voor 6 personen

Geraspte kaas

1 stokbrood

125 ml slagroom

1 bouillonblokje

1 bosje peterselie fijngesneden

kruiden voor kruidenboter

2 eetlepels bloem gemengd met water

1 kg champignons schoongeveegd

4 grote uien in ringen

4 teentjes knoflook fijn gesnipperd

Voorbereiding

Fruit de uienringen in wat boter en voeg de kruidenboter-kruiden en knoflook toe.

Doe de hele champignons erbij en laat deze 10 minuten smoren (met de deksel op de pan).

Bind het kookvocht met zoveel aangemengde bloem als nodig en breng, indien nodig, op smaak.

Roer er vervolgens de slagroom en de peterselie door.

Bereidingswijze

Verwarm de grill voor.

Schep de champignons met wat saus in éénpersoons vuurvaste potjes of schaaltjes en bestrooi ze rijkelijk met de geraspte kaas.

Laat het gerecht kleuren onder de grill.

Serveertips

Serveer met stokbrood en kruidenboter

Geplaatst in de categorie waar gebeurd met recept

Blogartikel delen op Facebook