Blog

Diefstal in Toscane

Geschreven op zondag 22 januari 2017

Ja, het is waar. Ik ben schuldig, dat geef ik toe. En het ergste is nog wel...... Ik zou het zo weer doen! Echt waar. Het is me zo goed bevallen.... Ik kick erop! Die keer gebeurde het in Toscane, in Italië.

Ik vind het heerlijk om te gaan kamperen in de vakantie. Lekker vrij. Je kunt gaan en staan, waar en wanneer je wilt. Maar ik hou niet van afwassen in een emmertje of teiltje, de was doen in een emmertje en blaren op je handen krijgen van het boenen. Uitgebreid koken is er natuurlijk ook niet bij. Erg veel verder dan culinair barbecuen komt het niet. En dan bestaat dat "culinaire" uit het product dat we erop leggen. Een kipsateetje of een complete (gevuld en in alufolie gewikkelde) vis.

Wat we wel graag doen is, een lokaal restaurantje zoeken en daar dingen die we niet kennen uitproberen. Om ideetjes op te doen. Zo ook die keer. We hadden net ons oude "gebakje" ingeruild voor een nieuw exemplaar, met daarin heel lux een vast toilet, grote ingebouwde watertank, een vast bed, lekker groot net als wij, een boilertje, zodat we de beschikking hadden (voor het eerst) over warm water, een heerlijke grote koelkast en daaronder een flessenkast. Wauw, wat een luxe en comfort! En meer ruimte in kastjes dan ik kon vullen. 

We hadden onze reis uitgestippeld. De eerste dag maakten we heel wat kilometers en hadden onze tussenstop in Oostenrijk. Daar, op die kleine, knusse camping, ging er iets mis, maar daar kwamen we pas achter op onze eindbestemming. We haalden alleen twee stoeltjes tevoorschijn, zodat we de volgende morgen weer snel verder konden. De flessenkast, onder de koelkast was goed gevuld. Genietend van al dat moois... en het uitzicht (de camping lag op een heuvel) dronken we een lekker glaasje wijn, die ook een plaatsje in de flessenkast had. Na een goede nachtrust gingen we de volgende dag na het ontbijt op weg naar onze eindbestemming in Toscane. Camping "Barco Reale".  Een prachtige camping, hoog gelegen, dus wederom een mooi uitzicht. Maar om er te komen moesten we dus de berg op. Omhoog en rondjes rijden. Ik was blij toen we er eenmaal waren. Helaas konden we niet gelijk volop genieten van de omgeving, want toen ik de caravandeur opende zag ik dat de flessenkast tijdens het rijden open was gegaan en nu shockingklem aan de vloer was genageld. En het ergste was.... Ik had hem de vorige dag dicht gedaan, maar waarschijnlijk niet op het slot gedaan. Erroll heeft toen heel wat moeite moeten doen om de kast weer op z'n plek te krijgen. Maar hij kon niet meer vast, de boel was ontzet.

www.barcoreale.it

Op een dag gingen we naar de receptie van de camping en vroegen daar naar een goed restaurant dat lokale gerechten serveerde. De receptioniste raadde ons "Casa di Monte" aan en vertelde dat je wel moest reserveren als je daar wilde eten. Ze was zo lief dat voor ons te doen. Tegenwoordig heet het www.villabonadea.it in Lamporecchio (Pistoia)

Ook dit restaurant lag weer boven op een berg. Wederom een mooi uitzicht, maar het begon al te schemeren en we hadden trek, dus daar gingen we later van genieten. De afspraak was gemaakt voor acht uur 's avonds, maar toen we binnenkwamen zagen we wel twintig gedekte tafels, waarvan er maar één bezet was door een Nederlands gezin. Wij kregen het tafeltje naast hen en na een begroeting en onze verbazing over al die lege tafels te hebben geuit, verdiepten we ons in de menukaart. Met het hoe en wat in het Italiaansboekje bij de hand, maakten we onze keuze. En toen kwam het voorgerecht.....

Dat zag er heerlijk uit en verrassend eenvoudig. Daarna gingen we proeven.. Jammm, heerlijk! Ik moest mijn best doen het niet gelijk met grote happen te verslinden, zo lekker vond ik het. Al etende probeerden we erachter te komen hoe het was gemaakt, de ingredienten probeerden we te herkennen. Spinazie en waarschijnlijk een bearnaisesaus. Maar van de spinazie was een soort eiland gemaakt dat midden in de saus lag. Het gezin was inmiddels klaar met eten en vertrokken, waardoor wij nog de enige gasten waren. Och, dachten we, de kok zal het niet zo druk hebben, laten we hem gewoon, brutaal, om het recept vragen. Zo gezegd, zo gedaan, maar niet gekregen. De kok wilde alleen verklappen wat we al wisten en zijn geheim niet prijsgeven. Jammer, maar begrijpelijk.

Wanneer ik uit eten ga, heb ik altijd pen en papier bij me, voor dit soort gevallen. Ik begon op te schrijven wat we dachten dat er in verwerkt was, hoe het eruit zag en hoe we dachten dat het was gemaakt. We hadden geen fototoestel bij ons en beschikten toentertijd ook nog niet over een mobieltje waarmee je foto's kon nemen.

Eenmaal weer thuis ging ik aan de slag en na wat oefenen en verschillende dingen uitproberen, hadden we er een heerlijk (gestolen) gerecht bij, wat nu mijn (zoals ze dat in kookprogramma's noemen) signature dish is. Zie onderstaande foto.  En ook ik ga niet vertellen hoe het wordt gemaakt. Het geheim van de kok.

Eén ding nog. Wij noemen het gerecht een "spinazie-eiland" . Dat is wat het is, maar persoonlijk zou ik er graag een andere naam aan geven, alleen.... ik heb geen idee. Ik sta open voor suggesties. 

Wel wil ik het allerlekkerste en slechtst voor de lijn recept voor macaroni met kaas met je delen.

Recept voor 4 personen;

400gr macaroni koken, afspoelen met koud water en overdoen in grote kom.

250 gr gerookt spek in dobbelsteentjes in koekenpan krokant bakken, op keukenpapier uit laten lekken en mengen door de macaroni.

1/2 ltr room 5 minuten koken om iets in te dikken en dan van het vuur af mengen met 100gr geraspte Cheddar en 100 gram geraspte Gruyere.

 2 el. mosterd mengen met 1 el gerookte paprikapoeder en 2 geperste teentjes knoflook en daarna roeren door het roommengsel en het geheel door de macaroni roeren.

 Doe de macaroni over in een ovenschaal strooi er geraspte Parmezaan gemengd met dezelfde hoeveelheid paneermeel over en zet het onder de grill in een op 200 graden voorverwarmde oven tot de kaas een mooi korstje heeft gekregen.

Tot slot, voor degene die houden van een luxe tintje aan het geheel, nog even een stukje zwarte truffel over de macaroni raspen vlak voor het opdienen.

 Buon appetito

 Lijnen komt volgende week wel weer......... 

Delen op Facebook Delen op WhatsApp

Terug naar het blog